Μεταπολίτευσης καημένη γενιά....

Μακράκης Γιώργος,
Εκπαιδευτικός Π.Ε.-Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου
<Δομίνικος Θεοτοκόπουλος>.

  Στη χώρα μας πριν από τη Μεταπολίτευση η γενιά των ''πατεράδων" μας είχαν περάσει δύσκολα χρόνια με αρκετές κακουχίες.
Η επιστροφή στο δημοκρατικό πολίτευμα από το 1974 και μετά γέμισε με αρκετές ελπίδες και όνειρα όλους τους Έλληνες πολίτες εκείνης της εποχής. Πράγματι, ανεξαρτήτως πολιτικής κατάστασης,  η χώρα μας ιδιαίτερα τη δεκαετία του ' 80 και έως τα μέσα του ' 90 βίωνε οικονομική, οικοδομική και επιχειρηματική ανάπτυξη.
  Η δική μας, λοιπόν, νέα γενιά , κατά την πλειονότητά της, έζησε σε μια χώρα όπου οι γονείς μας, μας έδιναν εκείνα που ζητούσαμε και με το παραπάνω. Γίναμε η γενιά του διαδικτύου, του κινητού, η γενιά που με την ώθηση των οικογενειών και της κοινωνίας διαμόρφωσε ως αυτοσκοπό επιβίωσης και ανέλιξης την είσοδο σε κάποια Πανεπιστημιακή Σχολή. Ο αυτοσκοπός αυτός, είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας μονοδιάστατης αντίληψης για τη νεανική ζωή.
  Με την παρότρυνση του πολιτικο-οικονομικού συστήματος εξουσίας και των Μ.Μ.Ε. η γενιά μας κατακερματίστηκε σε ''αριστερούς", "δεξιούς" και "απολιτίκ", σε  ''γαύρους'' και ''βάζελους", σε παιδιά των "ριάλιτι" και του "καναπέ''.
  Πολλές φορές έμαθε να δέχεται παθητικά τις εξελίξεις και τις αλλαγές σε θέματα και τομείς που θα τον αφορούσαν άμεσα ή στο απώτερο μέλλον. Μας έμαθαν να συνδιαλεγόμαστε με την εξουσία, όπως για παράδειγμα το ''βίσμα'' του στρατού και το ''κονέ'' της μεταγραφής.
  Γαλουγηθήκαμε στον υπερκαταναλωτισμό και στην εικονική πραγματικότητα της τηλεόρασης. Σε τελική ανάλυση, ήμασταν , για πολλούς, μια γενιά που βολεύτηκε πάνω στο χτίσιμο της σύγχρονης Ελλάδας.
  Δυστυχώς όμως, τώρα διαπιστώνουμε και 'μεις πως ζούσαμε σε μια πλαστή πραγματικότητα. Τα λάθη των πολιτικών κυβερνήσεων, το χρέος, η συχνή εξάρτηση των Συνδικάτων από τα πολιτικά κόμματα και παράλληλα η κρίση που έχει ξεσπάσει σε παγκόσμιο επίπεδο σε συνδυασμό με το έλλειμμα χαρισματικών προσωπικοτήτων, μας οδηγούν αναπόφευκτα στη δημοκρατική εξέργεση της νέας γενιάς.
  Έχει έλθει η στιγμή  κι αυτό φανερώνεται καθημερινά που  ο νέος/α βγαίνει από το βολεμένο καβούκι του/ης, αφυπνίζεται,προσπαθεί να ενημερωθεί, να συμμετάσχει στη διαδήλωση και να φωνάξει.
  Οι νέοι λοιπόν αμφισβητούν τις ανούσιες πολιτικές διαφορές και αντιπαραθέσεις, αγνοούν τους κομματάρχες και τους δημοσιογραφίσκους των δελτίων, ενώ συνάμα επιδιώκουν να παρέμβουν για να αποδώσουν ευθύνες, να εμποδίσουν το γκρέμισμα των κοινωνικών κεκτημένων και να διαμορφώσουν  τις συνθήκες για ένα ελπιδοφόρο μέλλον.
  Σε κάθε περίπτωση χρέος της νέας γενιάς είναι να αντιπαλέψει την αβεβαιότητα και τη γενικευμένη παρακμή που επικρατεί και να προτάξει τη δική της πλατφόρμα που θα βασίζεται στην ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη. Θα τη βοηθήσει κάποιος;;;;;

Ανοιχτή Επιστολή στους βουλευτές της Κρήτης για το Πολυνομοσχέδιο!!!

Βρισκόμαστε στα πρόθυρα της ψήφισης ενός πολυνομοσχεδίου που στόχο έχει την πλήρη αποδόμηση του εργασιακού και κοινωνικού ιστού της χώρας, την κατάλυση των κεκτημένων δικαιωμάτων και την επιστροφή μας σε «μεσαιωνικές» συνθήκες εργασίας. Είναι σαφές ότι οι κυβερνώντες με την ψήφιση του συγκεκριμένου μισθολογίου-βαθμολογίου μας οδηγούν σταδιακά στη φτώχεια και στην εξαθλίωση.

Kαλούμε όλους τους βουλευτές της Κρήτης να καταψηφίσουν το εν λόγω νομοσχέδιο που νομιμοποιεί τη ληστρική επιδρομή στο μισθό και στα εργασιακά μας δικαιώματα. Εάν πράξουν διαφορετικά θα θεωρηθεί ότι προδίδουν την εμπιστοσύνη του κρητικού λαού και καθίστανται πλέον ανεπιθύμητοι στον τόπο τους.

Μακράκης Γιώργος, Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Π.Ε.
''Δομίνικος Θεοτοκόπουλος"
Δερμιτζάκης Δημήτρης, Ειδ.Γραμματέας του Συλλόγου Π.Ε.
''Δομίνικος Θεοτοκόπουλος"
Λαμπρογιαννάκης Θεόφιλος, Αναπληρωτής αιρετός ΠΥΣΠΕ
Ηρακλείου.

Μην τους αφήσουμε...να ισοπεδώνουν τις ζωές μας!!!

Μακράκης Γιώργος-Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Π.Ε.''Δομίνικος Θεοτοκόπουλος".

Τετάρτη 19 και Πέμπτη 20 Οκτωβρίου ΟΛΑ τα σχολεία πρέπει να μείνουν κλειστά!!!

Αύριο ΟΛΟΙ οι Εκπαιδετικοί και οι εργαζόμενοι πρέπει να βρεθούμε στο δρόμου του ΑΓΩΝΑ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της πιο βάρβαρης πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών.

Δεν θα τους αφήσουμε να κλέβουν τις ζωές μας, να μας εμποδίζουν να ονειρευόμαστε και να μας καταδικάζουν στη φτώχεια....!!!!!

Σας καλώ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να αξιοποιήσουμε το θυμό και την οργή που έχουμε και τα συναισθήματα αυτά να τα μετατρέψουμε σε δημιουργική αγωνιστική αντίδραση για τη διατήρηση της ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ μας.

                                                  Hράκλειο, Εργατικό Κέντρο 10:00.

                                                                           
                                                                           
 

Κάλεσμα στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου "Δομίνικος Θρεοτοκόπουλος"

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

 Η αυριανή Γενική Συνέλευση του κλάδου μας αποτελεί αναμφισβήτητα την πιο κρίσιμη των τελευταίων ετών!
 Η πρωτόγνωρη κατάσταση που βιώνουν όλοι οι εργαζόμενοι, όλοι οι εκπαιδευτικοί από την λαίλαπα των φοροεισπρακτικών μέτρων, τις μειώσεις των μισθών που θα καταλήξουν να  τα ονομάζουμε επιδόματα, τις προκλητικές δηλώσεις πολλών κυβερνώντων στελεχών, την απουσία εναλλακτικής λύσης δεν μπορεί άλλο να συνεχιστεί. Πρέπει με ομοψυχία και σύμπνοια να συνδιαμορφώσουμε ένα πλαίσιο δράσης με πολιτική κατεύθυνση την μη ψήφιση του Πολυνομοσχεδίου που μας καταδικάζει στη φτώχεια και την ανατροπή των άδικων πολιτικών που φέρνουν την Ελλάδα δεκάδες χρόνια πίσω!
 Οφείλουμε, ως εκπαιδευτικοί, να παλέψουμε για τη Δημόσια Εκπαίδευση και το Δημόσιο Σχολείο που συρρικνώνονται συνεχώς!!!
 Οφείλουμε πάνω απ' όλα ως άνθρωποι να υψώσουμε ανάστημα και να αντισταθούμε στην επιχειρούμενη εξόντωσή μας!!!
 Αύριο λοιπόν δίνουμε όλοι το παρόν και αποφασίζουμε για την επόμενη μέρα....

ΤΕΤΑΡΤΗ 12-10-2011
ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΟ:ΑΣΤΟΡΙΑ
ΩΡΑ:   8:30π.μ.                    

“Be the change you wish to see in the world” (-Μahatma Gandhi-)

Κληρονόμος Γιώργος-Οικονομολόγος


Νορβηγία, Ιούλιος 2011
«Στους 92 ανήλθαν οι νεκροί από το διπλό μακελειό στη Νορβηγία… Ο δράστης, ένας 32χρονος Νορβηγός, ομολόγησε την πράξη του, χαρακτηρίζοντάς την «αποτρόπαια» αλλά «απαραίτητη»…»
Αφρική, Οκτώβριος 2011
«Η ύφεση θα συμβάλει στον θάνατο, ετησίως έως και 700.000 παιδιών που ζουν στην Αφρική και βρίσκονται στο πρώτο έτος της ζωής τους», σημειώνει ο επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας, Σανταγιανάν Ντεβαρατζάν σε συνέντευξή του που θα δημοσιευτεί στο σημερινό φύλο της γαλλικής εφημερίδας «Λε Μοντ».
Ελλάδα, Σεπτέβριος 2011
«Τραγωδία στην Κρήτη. Μετά από συμπλοκή φερόμενων οπαδών του Παναθηναϊκού και του ΟΦΗ, βρέθηκε νεκρός ένας 21χρονος.»
Ισπανία, Απρίλιος 2010
«Τη δέσμευση ότι η Ισπανία θα υιοθετήσει σκληρό πρόγραμμα λιτότητας προκειμένου να εξυγιάνει τα δημοσιονομικά της, «με οποιοδήποτε τίμημα» , ξεκαθαρίζει με συνέντευξη του στους Financial Times ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο.

Για πολλούς ενδεχομένως, οι τέσσερις παραπάνω ειδήσεις δεν έχουν κανένα κοινό σημείο αναφοράς.
Για μένα όμως υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής. Κι αυτός δεν είναι άλλος από την λέξη «άνθρωπος». Ένα προς ένα τα γεγονότα επηρεάζουν ανθρώπινες ζωές. Επειδή σε κάθε περίπτωση από τις παραπάνω «κάποιοι» αποφάσισαν για τις ζωές άλλων ανθρώπων.
Η «εκπολιτισμένη» ανθρωπότητα –στο σύνολο των ανεπτυγμένων αλλά και αναπτυσσόμενων χωρών- συνεχίζει να αγνοεί ακόμα και στα 2011 μ.Χ
την έννοια της αξίας της ανθρώπινης ζωής. Είναι εκείνο το σημείο που λέμε πως έχουμε «χάσει το νόημα». Η βαρβαρότητα της ανθρώπινης φύσης δεν εξαφανίζεται ποτέ, απλά εξελίσσεται.
Σας προτρέπω να κρατήσετε τα παραπάνω συμβάντα έχοντας πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού σας ότι το άρθρο πραγματεύεται κυρίως την οικονομική κρίση.
Ελπίζω δε, να κάνετε το ίδιο ταξίδι σκέψης και προβληματισμού, στο οποίο οδηγήθηκα και εγώ το τελευταίο διάστημα.

Γύρω στα μέσα του 16ου αι. εμφανίστηκε στην οικονομική θεωρία, το υπόδειγμα της «ουτοπίας της ελευθερίας», αποτελώντας ένα από τα δυο άκρα (το άλλο ήταν «η ουτοπία της τάξης») μεταξύ των οποίων ταλαντεύονταν όλες οι προσπάθειες για την κατασκευή ενός σοσιαλιστικού θεωρητικού συστήματος. Αξίζει κανείς να μελετήσει τις διάφορες εκδοχές αυτής της ιδανικής κοινωνίας, είτε στις Χώρες της Cockaigne* , όπου δεν υπάρχει καμία ανάγκη να δουλέψεις για να φας, ή στο «σοφό και τρελό κόσμο» του Doni, όπου η οικογένεια και τα χρήματα καταργούνται και δεν υπάρχει καμία κεντρική κυβέρνηση ή διαίρεση ανάμεσα στην πνευματική και χειρωνακτική εργασία, ή στο αββαείο της Theleme του Rabelais, όπου υπάρχει μονάχα ένας κανόνας, -κάνε ό,τι θέλεις- αλλά και στην πρώτη απόπειρα κατασκευής μιας τέτοιας ουτοπίας κατά τη διάρκεια της Ένδοξης Επανάστασης από τους Diggers* των Everald και Wistanley , η οποία προφανώς κατέρρευσε αμέσως.

Αυτό είναι το όνειρο της ατομικής απελευθέρωσης του οποίου η βάση ενδεχομένως να είναι καθαρά ηδονιστική, αλλά όπως προανέφερα υπήρξε απλά όνειρο.
Δυστυχώς ή ευτυχώς, μια τέτοια κοινωνία είναι αδύνατο να υπάρξει. Δεν υπάρχουν μαγικές μηχανές για να ικανοποιούν τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας. Όλα τα προϊόντα που καταναλώνουμε -πλην των ελεύθερων από τη φύση-, είναι αποτέλεσμα παραγωγικής διαδικασίας. Μια παραγωγική διαδικασία που τελικά μας οδηγεί στην ύπαρξη κατηγοριοποίησης των ανθρώπων σε κοινωνικές τάξεις.
Είναι όμως αυτό αρκετό για τις κοινωνικές αδικίες τις οποίες βιώνει η μεγαλύτερη μερίδα της ανθρωπότητας;
Προσωπικά θεωρώ πως όχι. Είναι η ανθρώπινη φύση και η έλλειψη σεβασμού στην ανθρώπινη ζωή εκείνη που τελικά οδηγεί το 1% των Αμερικανών να έχουν το 45 % του πλούτου της χώρας. Αλλά και η σύγκριση όχι μεταξύ των πολιτών μιας χώρας, αλλά διαφορετικών χωρών, για παράδειγμα της Ε.Ε. μας οδηγεί σε τεράστιες διαφορές.
Σύμφωνα με έρευνα της Eurostat η πιο πλούσια περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Κεντρικό Λονδίνο (Inner London), είναι περισσότερο από 7 φορές πλουσιότερη από την πιο φτωχή, το Σεβεροζαπάντεν της Βουλγαρίας.
Ακόμα λοιπόν και αν δεχτεί κανείς ότι δεν είναι δυνατόν να είμαστε όλοι το ίδιο πλούσιοι, δε νιώθετε ότι έχει ξεπεραστεί το όριο εκείνο που χαρακτηρίζει την εν λόγω ανισοκατανομή ως ανήθικη;
Η αποτυχία όμως της επίτευξης κοινωνικής δικαιοσύνης δε σταματά εκεί.
Αν βάλουμε στην ανάλυση μας τον παράγοντα χρόνο και δώσουμε έτσι δυναμικό χαρακτήρα στην κατανομή των πόρων, θα συναντήσουμε την έννοια της διατηρησιμότητας ή αειφορίας. Δηλαδή λέγοντας το απλά, τη μεταχείριση των μελλοντικών γενεών.
Αρκεί λοιπόν να φανταστεί κανείς ότι οι μελλοντικές γενιές δεν μπορούν καν να αρθρώσουν τις επιθυμίες τους, ούτε φυσικά να διαπραγματευτούν με τις αντίστοιχες σημερινές. Ο φιλόσοφος John Rawls* εισάγει στο έργο του “A theory of Justice” το κριτήριο διατηρησιμότητας, το οποίο υποδηλώνει ότι τουλάχιστον οι μελλοντικές γενιές δεν πρέπει να αφεθούν σε χειρότερη θέση από τις σημερινές. Κατανομές που φτωχαίνουν τις μελλοντικές γενιές προκειμένου να πλουτίσουν οι τωρινές, είναι σύμφωνα με το κριτήριο, κατάφωρα άδικες.
Από όποια σκοπιά λοιπόν κι αν το δει κανείς, η αποτυχία της ανθρωπότητας να διασφαλίσει ένα «minimum διαβίωσης» και αποτελεσματικής κατανομής των πόρων είτε αυτό αφορά το παρόν, είτε σε σχέση με το μέλλον, είναι πέρα για πέρα ολοκληρωτική αλλά και δεδομένη.
Αντίστοιχα, τα ελλείμματα και τα χρέη των εθνικών κυβερνήσεων, δεν προέρχονται απαραίτητα από τους ίδιους ανθρώπους (δεν ωφελήθηκαν όλοι το ίδιο) αλλά κυρίως έχουν αφετηρία γηραιότερες γενιές ή ακόμα και γενιές που δε ζουν πια.
Θεωρώ παράλληλα ακατανόητη την εμμονή (έτσι μόνο μπορώ να τη χαρακτηρίσω) των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων για την βελτιστοποίηση των μεγεθών, του ελλείμματος και του χρέους, να επιδιώκουν μονάχα την μείωση των δαπανών ή την αύξηση των εσόδων και καθόλου την μεγέθυνση του πλούτου των χωρών, αυτό δηλαδή που απλά ονομάζουμε, ανάπτυξη.
Με αυτόν τον τρόπο -και όπως και ένα παιδί δημοτικού θα καταλάβαινε-, όταν ο παρονομαστής συνεχώς βαίνει μειούμενος για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος (μείωση ποσού) θα πρέπει να μειώσεις ακόμα περισσότερο τον αριθμητή και αυτό κάνει την προσπάθεια σου ακόμα δυσκολότερη* .
Παράλληλα, η επιλογή αυτή οδηγεί σε μεγάλες θυσίες απλών πολιτών, μέσω της αύξηση της ανεργίας και της πτώσης της αγοραστικής τους δύναμης, στερώντας τους έτσι το δικαίωμα για μια ζωή με αξιοπρέπεια.
Είναι λοιπόν τότε που νιώθεις, πως κάποιοι αποφασίζουν για σένα, χωρίς εσένα, και αξιολογούν την ζωή σου πολύ φθηνά.
Ενώ όλοι οι άνθρωποι σε αυτή τη γη, έχουμε το ίδιο δικαίωμα για ζωή.
Κι εσύ… κι εκείνοι… έχετε κοινή αφετηρία και κοινό τέλος σε ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή!
Αν λοιπόν δεν αντιληφθούμε άμεσα, το πεπερασμένο του χρόνου μας, θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε στο δρόμο της βαρβαρότητας. Είτε αυτός μας οδηγεί σε ανισοκατανομή πλούτου, είτε σε πράξεις βίας προς το συνάνθρωπο μας.
Έτσι κι αλλιώς είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Ας γίνουμε όλοι η αλλαγή που θα θέλαμε να δούμε στον κόσμο…
Με πρώτο μέλημα μας το σεβασμό στη ζωή του διπλανού μας.


*Μυθική χώρα πολυτελούς διαβίωσης χωρίς εργασία (Χώρα του γλυκού κέικ)
* Οι Diggers ήταν αγροτικοί κομμουνιστές.
*John Rawls Bordley (1921 - 2002) ήταν ένας Αμερικανός φιλόσοφος και μια ηγετική φυσιογνωμία στην ηθική και πολιτική φιλοσοφία
*Η Ελλάδα μείωσε 7-8% το έλλειμμα της, τη στιγμή που γνώριζε ύφεση της τάξης του 5,5%!!!

Φόροι-Χαράτσια:Ψήφισμα του Συλλόγου Π.Ε. ''Δομίνικος Θεοτοκόπουλος"!!!

Το Δ.Σ του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Ηρακλείου «Δομίνικος Θεοτοκόπουλος» καταδικάζει κάθε χαράτσι που επιβάλει η κυβέρνηση και το ΔΝΤ που ξεζουμίζουν τον κάθε εργαζόμενο και του στερούν τη δυνατότητα για μια αξιοπρεπή ζωή.
Ο Σύλλογος μας καταγγέλλει τη φοροεισπρακτική λογική της κυβέρνησης και ΔΝΤ , την νέα οριζόντια αφέμαξη των εισοδημάτων με τη θέσπιση του αφορολογήτου των 5000€, τη νέα μείωση κατά 20% για τις κύριες συντάξεις άνω των 1200€, καθώς και την οριζόντια περικοπή των συντάξεων άνω των 1000€ (κατά 40% σε δικαιούχους κάτω των 55 ετών). Οι δραματικές αυτές περικοπές των εισοδημάτων, τα νέα φορολογικά χαράτσια, η αύξηση της ανεργίας, οι μαζικές απολύσεις χιλιάδων εργαζομένων στο Δημόσιο, μέσω της εφεδρείας, το νέο μισθολόγιο-φτωχολόγιο, η διάλυση της κύριας σύνταξης και των επικουρικών ταμείων, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, αποτελούν αντεργατικά μέτρα που μας οδηγούν στη φτώχια και την εξαθλίωση.
Απαιτούμε μια πολιτική διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του ληστρικού χρέους της χώρας, τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, την ενίσχυση των δημοσίων επιχειρήσεων και υπηρεσιών, την ενίσχυση των εισοδημάτων μας και ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα.
Καλούμε μαζικά τη Γενική Συνέλευση, με ενότητα και αποφασιστικότητα να καταγγείλει αυτή την πολιτική που καταστρέφει τη ζωή μας, τα δήμόσια και κοινωνικά αγαθά, το μέλλον των παιδιών μας, την ίδια τη χώρα και να οργανώσει όσο καλύτερα μπορεί τον αγώνα προς όφελος των εργαζομένων.

Μαθητικές Κινητοποιήσεις:Ψήφισμα του Συλλόγου Π.Ε. ''Δομίνικος Θεοτοκόπουλος''

Το Δ.Σ του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Ηρακλείου «Δομίνικος Θεοτοκόπουλος» στηρίζει τους ΑΓΩΝΕΣ των ΜΑΘΗΤΩΝ που αγωνίζονται για το αυτονόητο δικαίωμα στη μόρφωση, για μια καλύτερη και ουσιαστική ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. (Έγκαιρη διανομή διδακτικών βιβλίων, επάρκεια εκπαιδευτικού προσωπικού, υλικοτεχνική υποδομή, προοπτική για επαγγελματική αποκατάσταση κ.α.)
Καταδικάζει κάθε μορφή βίας από όπου κι αν προέρχεται, καταγγέλλει οποιονδήποτε θεσμικό ή εξωθεσμικό παράγοντα που προσπαθεί να παρεμποδίσει τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των μαθητών και να καταστείλει κάθε μορφή αγώνα για ένα καλύτερο αύριο.