Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2018

1.239 προσλήψεις εκπαιδευτικών στην Α/θμια Εκπαίδευση: 17 εκπαιδευτικοί στο ν. Ηρακλείου


Την Τετάρτη 3 Οκτωβρίου προσλήφθηκαν 1239 εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ως προσωρινοί αναπληρωτές για το διδακτικό έτος 2018-2019.
Αναλυτικά οι ειδικότητες εκπαιδευτικών που προσλήφθηκαν: 
α) 183 εκπαιδευτικοί του κλάδου ΠΕ60.
β) 847 εκπαιδευτικοί των κλάδων ΠΕ70, ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07, ΠΕ08, ΠΕ11, ΠΕ79.01, ΠΕ86, ΠΕ91.01, ΠΕ91.02 .
γ) εκπαιδευτικοί του κλάδου ΠΕ70 ως προσωρινοί αναπληρωτές στο πλαίσιο υλοποίησης της Πράξης «Ένταξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων (ΕΚΟ) στα σχολεία - Τάξεις Υποδοχής, σχολικό έτος 2018-2019».
δ) 194 εκπαιδευτικοί των κλάδων ΠΕ60, ΠΕ70, ΠΕ06, ΠΕ08, ΠΕ11, ΠΕ79.01, ΠΕ86, ΠΕ91.01, ως προσωρινοί αναπληρωτές στο πλαίσιο υλοποίησης της Δράσης «Ένταξη προσφυγοπαίδων, ηλικίας έως 15 ετών, στο Εκπαιδευτικό Σύστημα» του Εθνικού Προγράμματος Ταμείου Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης 2014-2020.
ε) εκπαιδευτικοί του κλάδου ΠΕ70 ως προσωρινοί αναπληρωτές στα μειονοτικά σχολεία για το ελληνόγλωσσο πρόγραμμα.
Οι προσλαμβανόμενοι οφείλουν να παρουσιαστούν στις οικείες Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για ανάληψη υπηρεσίας από την Πέμπτη 4 έως και την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2018.
Στο νομό Ηρακλείου προσλήφθηκαν οι παρακάτω εκπαιδευτικοί:
1.       ΠΑΠΟΥΤΣΙΔΑΚΗ
ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ
ΠΕ05
2.       ΖΑΜΠΕΤΑΚΗ
ΑΡΧΟΝΤΙΑ
ΠΕ06
3.       ΚΟΥΦΑΚΗ
ΕΛΕΝΗ
ΠΕ06
4.       ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ
ΑΒΡΑΑΜ
ΠΕ11
5.       ΦΩΤΕΙΝΑΚΗΣ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΠΕ11
6.       ΑΣΑΡΓΙΩΤΑΚΗ
ΜΑΡΙΑ
ΠΕ70
7.       ΦΑΚΟΥΚΑΚΗ
ΝΙΚΗ
ΠΕ70
8.       ΔΡΟΜΠΙΛΑ
ΕΛΛΗ-ΜΑΡΙΑ
ΠΕ70
9.       ΠΑΤΡΑΜΑΝΗ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ
ΠΕ70
10.   ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΠΕ70
11.   ΧΑΤΖΑΚΗ
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ
ΠΕ79.01
12.   ΓΙΑΝΝΕΛΟΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
ΠΕ86
13.   ΚΑΛΑΝΤΖΙΔΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΗ
ΠΕ91.01
14.   ΜΠΑΝΤΟΥΒΑ
ΕΥΘΑΛΙΑ
ΠΕ60
15.   ΧΙΩΝΟΥ
ΜΑΡΙΑ
ΠΕ60
16.   ΜΟΥΛΑΚΑΚΗ
ΣΤΥΛΙΑΝΗ
ΠΕ60
17.   ΝΕΣΤΟΡΑΚΗ
ΜΑΡΙΑ
ΖΕΠ


Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2018

Χρέος μας, να κοιτάξουμε μπροστά! Η επόμενη μέρα (και) του συνδικαλιστικού κινήματος…




Πολλά έχουν γραφτεί και άλλα τόσα θα γραφτούν για τα οχτώ μνημονιακά χρόνια που βίωσε η χώρα μας. Είναι γνωστές και αδιαμφισβήτητες οι μεγάλες πληγές που άφησαν οι μνημονιακές πολιτικές στο μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας και ιδιαίτερα στα πιο ευάλωτα και ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα. Κανείς δεν ξεχνά πως στα χρόνια των μνημονίων έγιναν χιλιάδες απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα, συρρικνώθηκαν μισθοί και συντάξεις, αποδομήθηκαν βασικοί τομείς του κοινωνικού κράτους (υγεία, παιδεία), κύματα νέων ανθρώπων έφυγαν στο εξωτερικό για εύρεση εργασίας και άλλα πολλά που θα μπορούσαμε να παραθέσουμε. Σήμερα, όμως, η συζήτηση πρέπει να ξεφύγει από τη διαρκή αναμόχλευση του χθες και να στραφεί στο συγκείμενο της επόμενης μέρας.

Το συνδικαλιστικό κίνημα, ως μέρος του πολιτικού συστήματος αλλά και ως θεσμικός φορέας εκπροσώπησης των εργαζομένων, έχει χρέος να διαμορφώσει ένα πλέγμα διεκδικήσεων που να λαμβάνει υπόψη τις επιπτώσεις της κρίσης, τις ανάγκες του σήμερα αλλά και τις δυνατότητες του αύριο. Το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να αφουγκραστεί τη βάση των εργαζομένων, να ρίξει μαύρο στις πρακτικές του παρελθόντος και να ανανεώσει τον συνδικαλιστικό του λόγο με ουσιαστικό και τεκμηριωμένο περιεχόμενο, χωρίς τα απαξιωμένα γενικόλογα συνθήματα και τα ξύλινα λόγια του παρελθόντος . Εν ολίγοις, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά και ειδικότερα όλοι όσοι τοποθετούμαστε στο προοδευτικό και δημοκρατικό χώρο οφείλουμε να ξεπεράσουμε τη μάστιγα των ανούσιων περιχαρακώσεων του παρελθόντος, καθώς το γενικότερο κοινωνικοπολιτικό διακύβευμα της επόμενης μέρας είναι κρίσιμο για όλους τους εργαζόμενους.

Η εγχώρια νεοδεξιά ρητορική, με προεξάρχοντα τον Κυριάκο Μητσοτάκη που μαζί με τους συνοδοιπόρους του στοχεύουν στην ιδιωτικοποίηση των πάντων, δηλώνουν πως το οχτάωρο είναι ξεπερασμένο και ότι όλοι οι συμβασιούχοι του δημοσίου (σε παιδεία, υγεία, τοπική αυτοδιοίκηση κ.ά.) θα πρέπει ν’ απολυθούν, θέλει μια δυναμική αντίρροπη δύναμη. Η συγκρότηση δηλαδή δημοκρατικών, προοδευτικών και αριστερών μετώπων στους χώρους των εργαζομένων αποτελεί αναγκαία πραγματικότητα, που πρέπει ν’ αντιπαρατεθεί με τους εκπροσώπους του νεοφιλελευθερισμού και συνάμα να παλέψει μεθοδικά για την ανάκτηση των χαμένων απωλειών και την προάσπιση του δημόσιου χαρακτήρα των νευραλγικών τομέων του κοινωνικού κράτους.

Συνεπώς, η ευθύνη των προοδευτικών συνδικαλιστικών δυνάμεων είναι μεγάλη και η διαμόρφωση ενός δημοκρατικού κινηματικού πόλου αναγκαία. Ένα ενωτικό μέτωπο που θα διανθίσει μια Νέα Αντίληψη για το συνδικαλιστικό κίνημα και θα συσπειρώσει όλες εκείνες τις δυνάμεις που έχουν έναν σταθερό προοδευτικό προσανατολισμό για τα κοινωνικά, εργασιακά, οικονομικά και εκπαιδευτικά ζητήματα.

Γιώργος Μακράκης,

Δάσκαλος- Αναπλ. Γραμματέας της Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ και Πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. ''Δ. Θεοτοκόπουλος''




Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2018

Η διακήρυξη της Ενωτικής Κίνησης Εκπαιδευτικών Π.Ε.



Συγκρότηση Μετωπικού Σχήματος Δημοκρατικών, Προοδευτικών, Ριζοσπαστικών και Ανεξάρτητων Κινήσεων-Δυνάμεων για τις υπηρεσιακές εκλογές στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση

Από το χθες στο αύριο…

Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός πως στα χρόνια των μνημονίων εφαρμόστηκαν νεοφιλελεύθερες και συντηρητικές πολιτικές που προκάλεσαν σημαντικές απώλειες σε εργασιακά δικαιώματα και κεκτημένα τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα. Η εκπαίδευση βρέθηκε στη μέγγενη των περικοπών και την “προσάρμοσαν” στις “δημοσιονομικές” σκοπιμότητες, αλλά και σε μια σειρά ζητήματα υπέστη τις συνέπειες της νεοφιλελεύθερης κατεύθυνσης του «λιγότερου κράτους», με απολύσεις, συγχωνεύσεις σχολείων, δώρα στην ιδιωτική εκπαίδευση με την συρρίκνωση ιδιαίτερα της δημόσιας τεχνικής εκπαίδευσης.
Δυστυχώς, το συνδικαλιστικό κίνημα δεν ήταν μέρος της λύσης, διότι σε κρίσιμες στιγμές οι κομματικές σκοπιμότητες υπονόμευαν την ανάγκη πλατιάς και ενιαίας αντίδρασης απέναντι στην μνημονιακή νεοφιλελεύθερη επέλαση, καθώς και η χρόνια συμπόρευση με την πελατειακή αντίληψη στα δημόσια πράγματα διέρρηξαν τις σχέσεις εμπιστοσύνης των εργαζομένων με τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Επιπλέον, η παντελής απουσία στις αναλύσεις του των αιτιών της κρίσης-χρεωκοπίας στη χώρα μας και η μη ανάδειξη των αιτιών άφησε να αιωρείται στον κόσμο της εργασίας, στους εκπαιδευτικούς, ότι το συνδικαλιστικό κίνημα αποτέλεσε στοιχείο του συστήματος και μέρος της κρίσης, με αποτέλεσμα την παραπέρα απαξίωση των συλλογικών του δράσεων από τους εργαζόμενους.
Τέτοιες συνδικαλιστικές επιλογές και πρακτικές που η κομματική και η μικροπάραταξιακή  σκοπιμότητα αντικαθιστά την συνδικαλιστική ανάλυση, και κατά συνέπεια  τη στόχευση και τη δράση, δεν οδηγούν πλέον πουθενά. Το «συνδικαλιστικό «μοντέλο» του παρελθόντος, και στον χώρο της Εκπαίδευσης, δεν βοήθησε στη σφυρηλάτηση της ενότητας των συναδέλφων σε καίρια ζητήματα του Κλάδου, δεν συγκρούστηκε με παρωχημένες αντιλήψεις και δεν οραματίστηκε με τη βάση του εκπαιδευτικού κόσμου ένα βασικό πλαίσιο αιτημάτων για το Δημόσιο Σχολείο και τον Εκπαιδευτικό λαμβάνοντα υπόψη τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών μας και τα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα.
 Το ερώτημα που τίθεται αναπόφευκτα από τη σκοπιά της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης είναι πως το συνδικαλιστικό κίνημα σήμερα μπορεί ν’ απεγκλωβιστεί από τις παθογένειες του χθες και να διαμορφώσει μια νέα διαφορετική αντίληψη και κουλτούρα στον τρόπο λειτουργίας του ώστε:
        Ν’ ανακτήσει τη χαμένη του αξιοπιστία.
        Να εκφράσει τις ανάγκες του εκπαιδευτικού κόσμου.
        Να προτάξει στον πυρήνα της δράσης του το όραμα για ένα πραγματικά Δημοκρατικό,  Δημόσιο και Δωρεάν Σχολείο για όλα τα παιδιά.

Οι παραπάνω αγωνίες και στοχεύσεις αποτέλεσαν την κοινή αφετηριακή αντίληψη που οδήγησε στη συγκρότηση της ενωτικής Κίνησης Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ευρύτεροι προοδευτικοί χώροι, εκπαιδευτικοί που βρίσκονται στον αντίποδα νεοφιλελεύθερων λογικών και πολιτικών συναντιόνται έχοντας την πεποίθηση πως η συγκρότηση ενός μετωπικού σχήματος με προοπτική τη χάραξη μιας αυτόνομης στρατηγικής με κύριο άξονα την αταλάντευτη εξυπηρέτηση των μορφωτικών αναγκών των μαθητών μας, του δημόσιου σχολείου και ταυτόχρονα των εκπαιδευτικών, αποτελεί πλέον αδήριτη ανάγκη αφού οι μεμονωμένες προσπάθειες συντελούν στην εξυπηρέτηση μιας κατεστημένης νοοτροπίας στον τρόπο λειτουργίας των συνδικαλιστικών παρατάξεων. Το μέλλον του κλάδου αλλά και του ίδιου του συνδικαλιστικού κινήματος απαιτεί αλλαγή αντίληψης, συνδικαλιστικής πρακτικής-διαπραγμάτευσης και “υπερκείμενες” συμμαχίες με πολιτικούς και συνδικαλιστικούς όρους.
Στο χτίσιμο ενός διαφορετικού τρόπου λειτουργίας της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης δεν έχουν θέση οι διαχρονικές παθογένειες που οδήγησαν το συνδικαλιστικό κίνημα στην αποσύνθεση και στο τέλμα.
Οφείλουμε να γκρεμίσουμε οριστικά την αντίληψη ότι τα κόμματα, οι κυβερνήσεις και οι αντιπολιτεύσεις μπορούν να υποκαταστήσουν το κίνημα, να γκρεμίσουμε οριστικά τις στείρες αντιπαραθέσεις  που  εξυπηρετούν πρωτίστως μικροπαραταξιακά συμφέροντα και πολιτικές σκοπιμότητες. Να ανατρέψουμε τις λογικές του πελατειακού συστήματος  που εκλάμβαναν τα δικαιώματα ως «εξυπηρετήσεις», λογικές  που για χρόνια υιοθετήθηκαν και παγιώθηκαν από συνδικαλιστικές «ηγεσίες», χωρίς παράλληλα να υποκύψουμε στον εύκολο και λαϊκίστικο δρόμο του αναχωρητισμού και  της στείρας-άγονης άρνησης και των εμμονικών ιδεοληψιών του «Όχι σε όλα».

Η ταυτότητά μας
Μπροστά σε αυτήν την σταδιακή αποσύνθεση και απαξίωση του συνδικαλιστικού κινήματος και των συλλογικών του εκφράσεων, δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς. Ως ευρύτερος χώρος των Δημοκρατικών και Προοδευτικών Δυνάμεων του κλάδου των Εκπαιδευτικών της Π.Ε. γνωρίζουμε πως μοιραζόμαστε τις ίδιες ανησυχίες με την συντριπτική πλειονότητα των συναδέλφων, με συνδικαλιστές και συλλογικότητες με τους οποίους επιδιώκουμε να συναντηθούμε. Πυρήνας της συνδικαλιστικής μας δράσης αποτελούν τα εξής:

·          Αποκαθήλωση του παλιού και χρεοκοπημένου συνδικαλισμού που παγιώθηκε με λογικές πελατειακού συστήματος, ατομικών εξυπηρετήσεων και κομματικών σκοπιμοτήτων.
·         Συγκροτημένο μέτωπο που θα βρίσκεται απέναντι από τις δυνάμεις εκείνες που υιοθετούν φανερά ή κρυφά τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην εκπαίδευση, στην οικονομία και συνολικά ως το μοντέλο εφαρμογής γενικότερων κατευθύνσεων.
·         Αποκαθήλωση της λογικής της στείρας άρνησης, του δογματικού «όχι σε όλα» ή «ναι σε όλα». χωρίς διάλογο, του άγονου ανταγωνισμού μεταξύ συνδικαλιστικών δυνάμεων. Η αγωνιστικότητα και η επαναστατικότητα να είναι μέσο για την επίτευξη των στόχων μας και όχι σκοπός για παραταξιακή αυταρέσκεια.
·         Συγκροτημένο μέτωπο απέναντι σε ρητορικές που υποβόσκουν βαθιές συντηρητικές αντιλήψεις και καλλιεργούν φοβικά σύνδρομα σε ευρύτερα κοινωνικά θέματα.
·         Δημοκρατικό και προοδευτικό μέτωπο που θα διαθέτει ολοκληρωμένο πλέγμα προτάσεων και θέσεων για όλα τα ζητήματα που απασχολούν τη Δημόσια Εκπαίδευση και τον Εκπαιδευτικό.
·         Δημοκρατικό και προοδευτικό μέτωπο, ριζοσπαστικό στη σκέψη και στη δράση, που θα ενεργοποιεί τη βάση του εκπαιδευτικού κινήματος με στόχο την υλοποίηση των διαχρονικών αιτημάτων του Κλάδου μας, την ποιοτική αναβάθμιση του Δημόσιου Σχολείου και θα υπηρετεί πιστά τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών.
·         Επιδιώκουμε την αλλαγή νοοτροπίας και κουλτούρας των συνδικαλιστικών ηγεσιών, μέσα  από το πρίσμα της Αξιοπιστίας, της Διαφάνειας, της πολιτικής αντιπαράθεσης, ως διαλεκτικό στοιχείο για την  Σύνθεση και της Ενότητα.
·         Πιστεύουμε και Αγωνιζόμαστε για μια Ισχυρή Δημόσια Δωρεάν Εκπαίδευση, για ένα Δημόσιο και  Σύγχρονο Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο με επαρκές εκπαιδευτικό προσωπικό και με τις  κατάλληλες υλικοτεχνικές υποδομές.

Το κάλεσμά μας
Σε αυτήν την προσπάθεια καλούμε όλους όσους βρισκόμαστε καθημερινά σε κοινούς αγώνες ενάντια στις πολιτικές συρρίκνωσης και υποβάθμισης των δημόσιων κοινωνικών αγαθών και τις καταστροφικές μνημονιακές πολιτικές. Όλους  όσους παλεύουμε για ένα κοινό όραμα για ένα πραγματικό δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά.
Στις εκλογές των αιρετών (ΠΥΣΠΕ-ΑΠΥΣΠΕ-ΚΥΣΠΕ) συμμετέχουμε ΟΛΟΙ ενεργά για να εκλέξουμε τους  αιρετούς μας, τους θεσμικούς εκπροσώπους των εκπαιδευτικών στα υπηρεσιακά  συμβούλια.
Καλούμε επομένως όλες τις δημοκρατικές, προοδευτικές και ανένταχτες δυνάμεις – συλλογικότητες και τάσεις – του συνδικαλιστικού κινήματος των εκπαιδευτικών Π.Ε.  να συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις ώστε το αγωνιστικό αυτό μέτωπο να καταφέρει να εκπροσωπήσει τους συναδέλφους για να αγωνιστεί  μέσα στα υπηρεσιακά συμβούλια για:
Ø  Τη διασφάλιση των αρχών της αξιοκρατίας, της ισονομίας, της δικαιοσύνης και της διαφάνειας στα υπηρεσιακά συμβούλια.
Ø  Να υπάρξει ένα τέλος στον εναγκαλισμό αυτών που μας εκπροσωπούν με την εκάστοτε διοίκηση.
Ø  Να εφαρμόζεται η ισονομία, οι αποφάσεις του κλάδου και των γενικών μας συνελεύσεων.
Ø  Την πραγματική προάσπιση του δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών.
Ø  Να έχουμε ανθρώπους στα υπηρεσιακά συμβούλια με φωνή, έτοιμοι για διεκδικήσεις  και μάχες όποτε κι αν χρειαστεί απέναντι στις αυθαιρεσίες της διοίκησης.
Ø  Πιστεύουμε στην αυτονομία των στόχων πάλης του συνδικαλιστικού κινήματος από τις επιδιώξεις των πολιτικών κομμάτων, τόσο της εκάστοτε κυβέρνησης όσο και της αντιπολίτευσης.

Παράλληλα όμως συνεχίζουμε ως βασική πολιτική και συνδικαλιστική μας επιδίωξη να έχουμε:
Ø  Αύξηση των δαπανών με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, ιδιαίτερα στους τομείς της Εκπαίδευσης, της Υγείας, της Κοινωνικής Πολιτικής – Κοινωνικής Ασφάλισης και των ελεγκτικών μηχανισμών.
Ø  Την σταδιακή αποκατάσταση των μισθολογικών απωλειών που υπέστησαν οι εργαζόμενοι τα τελευταία χρόνια.
Ø  Την κατάργηση των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών μέτρων και την καθιέρωση ενός εθνικού δημόσιου και αναδιανεμητικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.
Ø  Την προώθηση όλων των αναγκαίων νομοθετικών ρυθμίσεων για την κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης και για την κατοχύρωση σταθερής και μόνιμης εργασίας με πλήρη εργασιακά δικαιώματα.
Ø  Ριζική αλλαγή του φορολογικού συστήματος στην κατεύθυνση της αναδιανομής του πλούτου προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων.
Ø  Τη λήψη μέτρων για την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας προς όφελος του λαού.
Ø  Την αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας προς όφελος του λαού.
Η Ενωτική Κίνηση Εκπαιδευτικών Π.Ε., ως ο κατεξοχήν δημοκρατικός, κινηματικός και προοδευτικός πόλος έκφρασης, επιδιώκει να συσπειρώσει όλες εκείνες τις δυνάμεις που ενστερνίζονται τη Νέα Αντίληψη για το συνδικαλιστικό κίνημα. Όλες εκείνες τις δυνάμεις που έχουν σταθερό προοδευτικό προσανατολισμό για τα εκπαιδευτικά, κοινωνικά, εργασιακά ζητήματα που απασχολούν τη δημόσια σφαίρα και φυσικά αντιστρατεύονται ξενοφοβικές, ρατσιστικές και μισαλλόδοξες τάσεις στην κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρα μας. Όλες εκείνες τις δυνάμεις που υιοθετούν τον ακηδεμόνευτο χαρακτήρα της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης με κεντρικό όμως πυρήνα μια ανθρωπιστική προσέγγιση, συλλογικού χαρακτήρα, έναντι του ατομικισμού και του νεοφιλελευθερισμού που ορισμένα ιδεολογικά και πολιτικοσυνδικαλιστικά ρεύματα εκφράζουν.
Επιδιώκουμε έναν μαζικό, κοινωνικό, ενωτικό μέτωπο αγώνα που θα προασπίζεται και θα διεκδικεί με συνέπεια τα δικαιώματα των εργαζομένων, τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών και ως μέρος της αναβάθμισης της εκπαίδευσης, με στόχο τη μόρφωση όλων των παιδιών χωρίς αποκλεισμούς, για να ζήσει η νέα γενιά μια καλύτερη ζωή σε μια δίκαιη κοινωνία. Στην προσπάθεια αυτή και με κεντρικούς άξονες αρχών τα παραπάνω κανείς δεν περισσεύει. Καλούμε όλους τους συναδέλφους και όλες τις συλλογικότητες να συμπορευτούν στο νέο αυτό εγχείρημα με τη συμμετοχή τους στις εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν σε όλη την Ελλάδα και τη συμμετοχή τους στα ψηφοδέλτια και συνδιαμόρφωση της νέας έκφρασης στο χώρο της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης!!!

Ε-mail επικοινωνίας:  enotikikinisipe@gmail.com


ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε.
ΕΝΟΤΗΤΑ  ΑΓΩΝΑΣ  ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ